Frag Out! Magazine
Issue link: https://fragout.uberflip.com/i/467260
zakłady urządzeń finalnych. W wyniku tych działań w stosunkowo krótkim czasie ze znanych producentów wyrobów elektronicznych na rynku pozostały jedynie warszawskie zakłady RADWAR i RADMOR. Pojawienie się na rynku takich potentatów w dziedzinie radiokomunikacji UKF FM, jak Motorola, Icom, Yaesu czy w dziedzinie elektroniki morskiej Marconi nie mogło pozostać bez wpływu na kształt organizacyjny i działania zakładu. Aby sprostać konkurencji konieczne stało się szybkie unowocześnienie produkowanych urządzeń, zmiana technik ich wytwarzania oraz wprowadzenie zmian organizacyjnych. Dokonano konsolidacji zaplecza rozwojowego poprzez stworzenie jednego biura konstrukcyjno-technologicznego, a niektóre z wydziałów wydzielono w formie agencji i spółek pozostających na własnym rozrachunku. W 1991 roku zorganizowano Dział Marketingu promujący firmę na rynku oraz stworzono ogólnokrajową sieć punktów sprzedaży i serwisowania radmorowskich urządzeń. Otwarcie rynku było przyczyną problemów z konkurencją, ale miało również swoją dobrą stronę – łatwiejszy dostęp do nowoczesnych elementów i technologii. Zaowocowało to unowocześnieniem radmorowskich wyrobów oraz technologii ich produkcji. Wprowadzenie do urządzeń układów syntezy oraz sterowania mikroprocesorowego pozwoliło na uzyskanie parametrów i możliwości eksploatacyjnych. Tak istotny postęp byłby niemożliwy bez zmiany technologii produkcji. W latach 1991 – 1992 sukcesywnie kupowano maszyny pozwalające na wprowadzenie montażu powierzchniowego. Pierwszym urządzeniem wykonanym tą techniką był radiotelefon noszony typu 31011. Nowatorskie działania nie ominęły również produkcji sprzętu rynkowego. Zgodnie z zasadą „ucz się od mistrzów" nawiązano kontakty kooperacyjne z takimi potentatami, jak Philips czy Dolby. Efektem współpracy było pojawienie się nowych zestawów hi-fi, uzupełnionych nowoczesnymi kolumnami głośnikowymi. Zestawy te przez kilka kolejnych lat były znaczącymi pozycjami na rynku tych urządzeń. Przetrwanie pierwszego, najtrudniejszego czasu napływu konkurencyjnych wyrobów, mimo wprowadzonych zmian i ulepszeń, nie mogło być jedyną gwarancją długookresowego sukcesu. Kurczył się rynek odbiorców radiotelefonów w wyniku wprowadzenia przez konkurencję urządzeń pracujących w zakresie 300 MHz – zakresie, który dzięki swej „odmienności" od standardów światowych był przez pewien czas wyłączną domeną zakładu. Nie wykorzystano również, z racji spóźnionych decyzji, powszechnej, lecz krótkotrwałej fascynacji urządzeniami dla pasma obywatelskiego CB. Konieczne stawało się poszukiwanie nowego stabilnego grona odbiorców. Wykorzystując kapitał wieloletnich doświadczeń w produkcji urządzeń profesjonalnych, również na potrzeby armii, dyrekcji zakładu udało się nawiązać ścisłą współpracę z resortem MON. W 1996 roku powstała doręczna radiostacja wojskowa, której walory techniczne i eksploatacyjne zadecydowały o wprowadzeniu jej do wyposażenia Sił Zbrojnych RP. Przyjęta na początku lat 90. strategia rozwoju przedsiębiorstwa przewidywała jego prywa- tyzację oraz znalezienie strategicznego partnera gwarantującego zapewnienie zarówno pełniejszego dostępu do nowoczesnej technologii, jak i niezbędnych dla jej implementacji środków finansowych. Cele te zrealizowano. Aktem notarialnym z dnia 25 sierpnia 1994 roku ówczesne Ministerstwo Przemysłu i Handlu przekształciło przedsiębiorstwo w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, co zakończyło pierwszy etap komercjalizacji zakładu. Natomiast starania o pozyskanie współpracy partnera zagranicznego uwieńczone zostały zawarciem wieloletniej umowy licencyjnej z francuską firmą THOMSON-CSF (obecnie Thales). W pierwszej fazie realizacji dotyczyła ona dostaw nowoczesnych radiostacji www.fragoutmag.com