Frag Out! Magazine

w bezpiecznych warunkach. Na froncie pozostaje tylko ekipa obsługująca start. Nawet te pozycje startowe są jednak wycofywane na tyły, poza strefę śmierci. Do samej strefy wjeżdża dron lądowy, z którego drony uderzeniowe startują już samodzielnie. Czwartym trendem jest praca nad systemami wymiany danych pomiędzy dronami, czyli – w uproszczeniu – nad stworzeniem prawdziwych rojów dronów. To technologia, która ma pozwolić operatorowi kierować nie jednym urządzeniem, lecz grupą dronów atakujących w koordynacji jeden lub kilka celów. Sens tego rozwiązania polega na przeprowadzeniu ataku saturacyjnego przeciwko systemom antydronowym. Technologia ta nie jest obecnie priorytetem na froncie ze względu na brak systemów zdolnych do skutecznego zwalczania dronów w dużej liczbie, mimo to warto odnotować, że takie prace trwają i są już testowane na polu bitwy. PODSUMOWANIE Najmniej w tzw. dronowym polu walki chodzi o same drony. Nazwa ta, wykorzystywana dość powszechnie, jest myląca. Być może bardziej odpowiednim terminem byłoby „cyfrowe pole walki". Coś, co jeszcze wczoraj było uznawane za pieśń przyszłości i domenę najbardziej zaawansowanych technicznie armii świata, w praktyce staje się teraz faktem w wojnie na Ukrainie. To jest też ten przypadek, kiedy ilość staje się jakością samą w sobie. Nasycenie pola walki systemami o niskiej cenie daje armiom te zdolności, których nie dają bardziej zaawansowane, nieliczne, drogie i przez to też bardzo cenne tradycyjne systemy. Dotyczy to na przykład dronów rozpoznania, które w armiach zachodnich są obecne od bardzo dawna, ale ich obecność w niewielkiej liczbie nigdy nie doprowadziła do powstania takiej „przezroczystości" pola walki na poziomie taktycznym, jak to się wydarzyło na Ukrainie. Niedrogie systemy rozpoznania, które są tracone codziennie w tysiącach i są łatwo zastępowalne, tworzą takie właśnie pole walki. A to, w połączeniu ze zdolnością szybkiego przekazania danych i sprawnej ich analizy, rewolucjonizuje pole bitwy. www.fragoutmag.com

• Cover