Frag Out! Magazine
Issue link: https://fragout.uberflip.com/i/1546046
a do niedawna – broni osobistej z przydzielonym amunicją (tzw. Hausgewehr). Praktyka przechowywania broni w domu była stopniowo ograniczana od 2007 r. (po referendum) i ostatecznie zmieniona w 2011 r. – broń jest teraz przechowywana w arsenałach, lecz wyposażenie indywidualne pozostaje w rękach rezerwisty. Szwajcarski rezerwista dysponuje skrzynią wyposażenia (Armeegepäck) przechowywaną w domu i zobowiązany jest utrzymać ją w stanie gotowości i kompletności. Finlandia stosuje model mieszany: umundurowanie, ekwipunek osobisty i część wyposażenia taktycznego (plecak, śpiwór, namiot) jest własnością rezerwisty (wydane po zakończeniu służby zasadniczej lub do nabycia po preferencyjnej cenie). Broń i amunicja oraz wyposażenie elektroniczne (środki łączności) są przechowywane w lokalnych magazynach jednostki. Dzięki temu mobilizacja jest szybka: żołnierz przybywa już w mundurze, z plecakiem, a w jednostce pobiera tylko broń i sprzęt ciężki. Norwegia wydaje rezerwistom po zakończeniu służby zasadniczej kompletny „pakiet rezerwisty" obejmujący: mundur polowy (2 komplety), buty wojskowe, bieliznę termoaktywną, rękawice i czapkę, plecak taktyczny, matę i śpiwór. Norweski rezerwista przechowuje ten pakiet w domu i obowiązany jest dbać o jego stan. Sprzęt taktyczny – kamizelka kuloodporna, hełm, środki łączności, broń – jest pobierany z magazynu jednostki przy każdym ćwiczeniu lub mobilizacji. Estonia wydaje rezerwistom umundurowanie i podstawowe wyposażenie osobiste do przechowania w domu. Kaitseliit (Liga Obrony) idzie dalej – jej członkowie posiadają własną broń długą (nabytą prywatnie lub wypożyczoną od państwa na preferencyjnych warunkach) i przechowują ją w domu po uzyskaniu zezwolenia. W warunkach mobilizacji czas dotarcia do punktu zbiórki i osiągnięcia gotowości bojowej przez żołnierza Kaitseliit dysponującego osobistym wyposażeniem jest o 2–4 godziny krótszy niż dla żołnierza bez sprzętu w domu. USA stosują model zróżnicowany w zależności od komponentu. Żołnierze Gwardii Narodowej i Rezerwy Armii przechowują mundury i wyposażenie osobiste w domu lub w lokalnych centrach szkolenia. Broń i sprzęt ciężki są przechowywane w jednostce. Program Reintegration Kit (RIK) zapewnia każdemu wracającemu rezerwiście kompletny zestaw odzieży bojowej stosownej do środowiska, w którym będzie służył. • Stan obecny w Polsce i jego słabości W Polsce żołnierze rezerwy zasadniczo nie posiadają umundurowania ani wyposażenia indywidualnego w domu – całość sprzętu jest przechowywana w magazynach jednostek. Oznacza to, że przy mobilizacji lub wezwaniu na ćwiczenia żołnierz musi najpierw dotrzeć do jednostki, a dopiero tam pobiera mundur, buty i wyposażenie. Proces ten przy dużej liczbie wzywanych rezerwistów zajmuje wiele godzin i tworzy wąskie gardło logistyczne. Problemem jest również stan magazynów: raporty NIK i wewnętrzne analizy MON wskazują na niedobory wyposażenia rezerwowego, szczególnie w zakresie hełmów nowszych generacji, kamizelek taktycznych, gogli noktowizyjnych i środków łączności taktycznej. Rezerwista wzywany na ćwiczenie nierzadko otrzymuje wyposażenie niższej jakości niż to, które posiadają żołnierze zawodowi, co obniża morale i negatywnie rzutuje na odbiór służby rezerwowej. • Propozycja polskiego systemu wyposażenia rezerwisty Proponowany model „Wyposażenia Indywidualnego Rezerwisty" (WIR) zakłada, że każdy żołnierz rezerwy posiadający przydział mobilizacyjny po odbyciu pierwszego ćwiczenia rocznego otrzymuje do przechowania w domu: @ Dwa komplety munduru polowego (wzór wz. 2010 lub nowszy, identyczny z używanym przez żołnierzy zawodowych) @ Buty wojskowe letnie i zimowe, @ Bieliznę (2 komplety), @ Plecak taktyczny 35-litrowy z wyposażeniem biwakowym (śpiwór, mata), @ Rękawice i nakrycia głowy na różne warunki pogodowe, @ Apteczkę pierwszej pomocy bojowej IFAK, @ Pozostałe rzeczy, takie jak ręczniki czy zestaw sportowy. Hełm, oporządzenie taktyczne, środki łączności i broń byłyby pobierane z magazynu przy ćwiczeniach i mobilizacji. Rozwiązanie to odpowiada modelowi fińskiemu i norweskim i pozwala znacząco skrócić czas osiągania gotowości mobilizacyjnej. Koszt kompletnego pakietu WIR szacuje się na ok. 3–5 tys. PLN na żołnierza – przy 100 000 rezerwistów aktywnych jednorazowy koszt wyposażenia wynosi 300–500 mln PLN, co stanowi mniej niż 1% rocznego budżetu obronnego na poziomie 4% PKB. Wyposażenie WIR stanowiłoby własność Skarbu Państwa powierzoną żołnierzowi na czas służby rezerwowej, www.fragoutmag.com